PATRON SZKOŁY
|
Marian Bublewicz ur. 25.08.1950 r. zm. 20.02.1993, wicemistrz Europy 1992; sześciokrotny Mistrz Polski, w tym czterokrotnie pod rząd (1983, 1987, 1989, 1990, 1991, 1992); łącznie wliczając tytuły w klasach, wygrywał 20 razy Mistrzostwa Polski. Od dzieciństwa interesował się sportem. Zaczął od gimnastyki sportowej, potem był piłkarzem Warmii Olsztyn. Miał też krótką przygodę z kolarstwem. Najbardziej ciągnęło go jednak do motoryzacji. Sąsiad, który zakończył karierę motocrossowca, podarował mu motocykl. Po rocznym eksploatowaniu tej maszyny przeniósł się do klubu sportowego w Ostródzie. Zaczął odnosić pierwsze sukcesy – został Wicemistrzem Polski i trafił do kadry narodowej. Karierę motocrossową przerwał mu poważny wypadek, a kontuzja na rok wyłączyła go z czynnego sportu. Marzył o rywalizacji sportowej w rajdach samochodowych. Zaczął, więc uczestniczyć w imprezach okręgowych i przeżył pierwsze rajdowe „dachowanie”. Cieszył się wielkim uznaniem i sympatią nie tylko w rodzinnym mieście. Zginął, jadąc z przynależnym mistrzowi numerem 1 na Zimowym Rajdzie Dolnośląskim, w którym triumfował 7 razy z rzędu. Przez brak samochodu ratownictwa drogowego (nie zapewnił go organizator), ciężko rannego wyciągnęli kibice i strażacy ochotnicy własnoręcznie, posługując się prymitywnymi narzędziami. Potem ścięli jedyne, rosnące w rowie drzewo, o które rozbił się samochód i zrobili z niego krzyż. W miejscu wypadku postawiono także pamiątkowy kamień, przy którym, jak mówią miejscowi, zawsze palą się znicze. Jego śmierć spowodowała całkowitą zmianę standardów bezpieczeństwa obowiązujących na trasach rajdowych w Polsce. Dzięki charyzmie i pasji, z jaką traktował to, co robił, pozostał wzorem dla wielu młodych kolegów oraz kibiców. którzy w dowód swojej niegasnącej pamięci przyznali mu pośmiertnie w 2000 r., w plebiscycie miesięcznika „Auto Moto i Sport”, tytuł Najlepszego Polskiego Kierowcy Rajdowego XX wieku. Cechowała go ogromna pracowitość, cierpliwość i staranność w przygotowaniach do każdego rajdu. Był pogodnym, szlachetnym i skromnym człowiekiem, o trudnym do zapomnienia, ujmującym uśmiechu.
|